An Cháisc

“Ó, dúradar go mbeadh an lá inniu níos deise ná’n lá inné. Níl. Ó, caith uaim cleas a’ vweather a’ bhfeadraís, thá siad ‘mithe dóibh fhéin”!

Sea tá’n Cháisc buailte linn, agus arsa Nain an lá eile, “Ó, ná bíg a’fáilt aon easter Egg do Nain i gcomhair na Cásca. Déanfaidh práta is grainne salainn í””! Déanfaidh mhuis. Mura bhfaighfí Easter Egg di, bheadh an ceann caillte aici. “Sea, bhfuaireamhair aon Easter Egg?”, a bheadh aici.

Bhí sí ar an bhfón ar maidin is í ag dul an Daingean inniu. “Ó, caithfidh mé a rá le Siobhán dul isteach sa chemist is na tabilits a thabhairt dtí’m’ ghlúin”.

“Faigh Ibuprofen”, a dúrtsa, “mar bainfidh siad an t-at do”.

GUEST_94872703-a307-4bb9-88e1-b63ae4e24d06

 

“No, no, no, siad no Euro Fins is fearr chun a’pian a bhaint do m’ghlúin”!

“Ó is fada ó bhíos i Liddles. N’fheadar conas a bheidh aige mo chois a bhfeadairís is a’crutch agam? Ó, beidh mé a’trottáil liom ar aon tslí”!

“Níl aon ní istigh agam don gcat. Ó níl mhuis. Dhá bhun a chaitheas amach chuige. Má tá, ní dh’ith sé é”!

Bhí sí féin ag ithe bun ansan an oíche eile nuair a bhíos thuas. “Ó, tá’n bun san istigh coicíos”, arsa í! A Mhuire Mháthair!!

 

57186093_2234159740171027_8882587723609669632_n

A’ teacht ón nDaingean lá eile, ghabhamar tharais Thig Tom The Pilot. “Ó, an gcíonn éinne Tom the Pipe nó an maireann sé”!!

A’ caint ar na haon rud. “Ó, tá bouncing castle ansan thuas, tá leanaí éiginteacha ann”.

A’caint ar na haon diabhal rud!!

“Ó, beidh a’clog a’meacht chun cinn ná beidh, a vweekend seo? Ó Beidh. B’fhearr liom an t-am atá ann ná é. Nuair a gheobhfá taithí air. God help us”!

 

Inné ansan, bhíos thuas aici is deabhadh an Daingean orm.

“Byyye”, a dúrt lei agus mé a’fágaint.

“Cogar”, a deir sí. Chaitheas imeacht suas an chistin chuici arís.

“Ní rachfá in airde staighre agus thíos i mbun a vwardrobe tá féire slippers, ní thabharfá anuas chugam iad?”

Dheineas amhlaidh.

“Ní chreidfeá mé, ná fuil na slippers san caite agam ón uair a dheineas a’ catarac i m’shúil”! (cataract) “Ná maith a bhí’os agam cá rabhadar. Ha ha, níl aon alzheimers ar Nain. Tá seanna bhróga istigh fé’n gcúits ansan ná mhór a dhó”!

“Ok, bye so Nain, caithfeadsa ‘meacht”, a deirim arís.

“Cogar”, arís aici.

Ní scaoileann sí liom go deo.

“Ó, bhíos chun na ‘neoga a ní (fuinneoga), ach thá siad alright. Níl aon ghlanadh ná aon rud déanta agam i gcomhair na Cásca. Tá sé cats”, a deir sí.

“An dteastaíonn uait go nglanfainnse duit iad?”, a deirim.

“Anois”, arsa Nain.

“Ya”, arsa mise.

“Right so, tá seana ghiobal istigh fé’n staighre a chuimileófá orthu”.

Arsa mise ansan, “Anyway, cé tá chugat i gcomhair na Cásca go bhfuileann tú a’déanamh an glanadh ar fad?”

“Ó, níl éinne, mura dtiocfaidh Seán. Thá súil agam ná tiocfaidh éinne”!

“Right, byyyye so Nain”, a dúrtsa, “Cífidh mé i gcomhair do bhirthday tú.

“Cogar dhá  nóimeant”, arsa í arís. “Ná thá coicíos eile ann sula mbeidh mo bhirthday”.

“Níl, ach seachtain is lá inniu”, a dúrtsa?

“Ó, go Saora Dia sinn, cheapas go raibh coicíos eile ann. Cén t-aos a bheidh mé?”!

Maith atá’s aici é. 82!!!

 

Advertisements

An Kerryman

Ringáil mo mhobile fón ag obair. Chailleas an glaoch mar níos istigh ag caint le Helen Sé.

Nain a bhí ann. ‘Missed call: Nain’.

Ghlaoigh uimhir na Nuachta.

Nain a bhí ann. D’aitníos an uimhir..

N’fheadar sa diabhal cá bhfuair sí uimhir na Nuachta mar ná feadair sí conas dul trína fón ar thóir uimhreacha.

‘Ó. Bhfuil a’Kerryman thíos agaibh?’

‘Tá’, arsa mise agus bhí’os agam go maith cad air a bhí sí ag caint.

‘Ó tá mo phictiúir ar a’ gKerryman’, ars’í. ‘Mary a dúirt liom é’.

So chuas an Daingean a’triail ar a bpáipéar di.. Thugas suas chuici é.

‘Ó léigh amach an méid athá ar a’ gKerryman dhom’, arsa í.

Dheineas amhlaidh.

Arsa mise léi, ‘nain an ainm a tugadh ort sa Kherryman’ … ‘níl d’ainm in ao’chor scríbhte’.

‘Ó cén díobháil, ná ní bheidh fhios aige éinne cé hí Nain’, arsa í.

Ansan’ Ó go saora Dia sinn. Cé chuir mo phictiúir ar a’ gKerryman? Táim belláltha all over the vworld’, a dúirt sí.

‘Declan Malone’, dúrtsa

Ansan ar tí dhom fágaint.. Chonac leaflet Chosaí sa chorridor.

‘Nain, an raibh Cosaí ag canbhasáil agat inniu?’, a dúrtsa.

‘Ó bhí. Is Sammy ‘na theannta’, a dúirt sí.

‘Is cad a dúirís leis??’ a d’fhiafraíos.

‘Ó tá súil agam go n-éiroidh leat a dúrt leis. Cad a bhí agam le rá? Nach é an rud céanna a déarfaidh mé leis na héinne a thiocfaidh….

Seo, faigh beár chocilit, is na fags is leathdhosaen uibhe dhom amárach’!

Fags, Fags, Fags, Fags.

20190318_123909[1].jpg
Rua agus Henry… ó Longfort

“Ó, ní chreidfeá mé, ach go bhfuil na fags fachta ó shin agam”.

Bhí sé ina chíorthuathail. Dheineas dearúd glan na fags a fháil do Nain sa Daingean inné agus mé up to high deó ag obair! Ghlaoigh Nain. “Ó, dtugais na fags chugam?”

“Nain, dheineas dearúd glan orthu”, arsa mise.

“Ó, go saora Dia sin, cad a dhéanfaidh mé? Táim suite anseo feadh’na tráthnóna agus gan aon fhag agam. Ó go saora Dia sin, conas a dhearúdais iad? Bhuel. Ringáil Mark anois is abair leis iad a bhreith chugam.”

“OK”, arsa mise. Ní raibh sí sasta.

Ghlaos Mark féachaint an dtabharfadh sé leis na fags.

Ghlaoigh sí thar nais tar éis dhá nóimeant.

“Bhuel, an dtabharfaidh sé leis iad?”

“Ya”, a dúrtsa.

“Abair leis gan iad a dhearúd”, a dúirt sí, is faobhar ar a teanga!

Chuas suas chuici ansan tar éis tamaill leis na rudaí eile a bhí fachta agam di.

“Beir leat bolóig ‘ráin deas ó Liddels, leathdhosaen uibhe, toilet paper agus na fags, ó agus na strawberry cheesecakes deasa san a bhíonn i Liddles. Bhreá le m’chroí iad san.”.

Shiúlaíos isteach is cheapas gurb é an teiteach a gheobhainn. Bhí meangadh mór ar a haghaidh.

“Ó, ní chreidfeá mé, ach go bhfuil na fags fachta ó shin agam”.

“Conas?”, arsa mise.

“Ghlaos ar Léin (Elaine Mhic Eoin), féachaint an mbearrfadh sí mo ghruaigh an tseachtain seo chugainn agus arsa mise léi, ó táim suite anseo feadh’na tráthnóna, a bhfeadraís, is gan aon fhag agam”.

“Gheobhadsa na fags duit, ach níl orm ach mo phyjamas”, arsa Elaine!

Ghlaoigh Elaine ar Sheán Breandán is thug sé na fags amach ó Thig TP chuici is thug Elaine suas na fags dtí Nain!

“Ó, thanks Léin, ní thitfeadh aon chodladh orm gan aon fhag”, arsa í!

“Ná habair le héinne conas a fuaireas na fags”, arsa Nain!

 

Bhí sé ina chíorthuathail ansan arís Dé Domhnaigh! Bhí Nain ag tabhairt aire do Rua. Bhíos féin, Mom is Barry ar an slí ó Bhleá Cliath sa chairt agus ghlaomar Nain is bhí sí ar loudspeaker.

“Sea, conas tá Rua”, a d’fhiafraíomair.

“Ó, go saora Dia sin, ní chreidfeadh sibh cad a dh’imigh orm. Scaoileas amach é, ach bhí ana leisce amach air. Chonaic sé an cat. Rith sé i ndiaidh an chait is dá bhfaigheadh sé greim air, bhí sé marbh. Rith an cat isteach sa crainn agus bhí Rua a’triailt meacht isteach ina dhiaidh. An chéad rud eile. BHUEL. Chuaigh sé amach ar a mbóthar ag blothaíl timpeall is cé gheobhadh suas ach a’ squaid!! Rith sé i ndiaidh an squaid is cheapas, a bhfeadairís, go mbeidís im’ dhiaidh féachaint cé leis an madra. An bhfuil license agat a Shiobhán?”, arsa í le Mam! Bhíomair lúpaithe!

Bhí sí ag féachaint ansan, an oíche eile ar “You Are The Weakest Link” ar TG4 roimis na hAimsire agus arsa í, “Féach í siúd is an crán atá uirthi is na ceisteanna deacra a bhíonn aici”!

“Fuaireas brack thiar sa tsiopa i mBaile an Fheirtéaraigh an lá eile, agus tá sé ite agam a bhfeadairís, bhí sé ana ana dheas ar fad ar fad. ‘Rán ar fad a dh’ithim.”!

20190317_1542471.jpg
Lá le Pádraig

Scéalta seoigh ag Nain na laethanta seo, agus í in ard form, ach ó dh’iaigh Johanna, tá sí bailithe ar fad agus í ag bailiú fags ar dalladh… mar sin, má bhíonn sibh ag gabháil an treo, bíg’chuici, dála na gcomharsan, go mór mhór “Bríde Criomhthain”, “greachaille ana ana dheas ar fad go deimhin, chun a ceart a thabhairt di, thug sí na happle buns chugam, seo beir ceann dtí Mark”! Micí Chláis leis, agus Máiréad, atá chomh chomh maith di, agus muintir Charty a thugann uibhe freiseáilte chuici.

An ghlúin

20170726_183952[1]

Bhíos á rá le Nain inniu go raibh bean a’meacht an ospidéal chun a glúin a dhéanamh agus bhí Nain a’cuimhneamh uirthi féin. “An pian a thá i m’ghlúin aige’n ngaoth, ó go saora Dia sin, n’fheadair éinne é”, a deir sí.

Nuair a fuair Nain coinne ospidéil chun a glúin a dhéanamh cúpla bliain siar, bhí ainm Mham thíos mar Next of Kin.

Lá amháin ach go háirithint, fuair Mam glaoch ón Ospidéal i dTrá Lí agus iad ag fiafraí di, “did she know where Maureen Cahillane was because she was due for an appointment for a knee replacement?”

“The first I’ve heard of it”, arsa Mam. Ghlaoigh sí ar Nain is mhínigh sí an scéal di.

“Ó, fadó riamh ó shin ó fuaireas leitir ón Ospidéal, a bhfeadairís, ach chaitheas isteach san tine an leitir”. B’shin deireadh leis an nglúin agus táimid ag éisteacht léi riamh ó shin!

spigetti Bo-naisse.

“Nain, an n-ithis an Spaghetti Bolognese a thugas chugat?”

“búire dho, búire dho sin eile. Tá an chuid eile dho thiar fós”.

“Am, caith amach anois é so”.

“Ó, déanfaidh sé an cat mar sin”, arsa Nain.

Ghlaos anocht. Comhrá mór fada againn mar gheall ar na haon saghas rud. Ansan tar éis tamaill, arsa í, “Ó, tá Mike anseo anois i m’theannta is Kathern Mary”. Mo ghraidhn iad! Gan aon trácht ar “Glaofad back ort, tá daoine anseo”!

Bhíomair i Londain agus arsa Nain, “Sea, an raibh aon time agaibh? Sé Pádaraig Sé a dhein a’mhatch”! Agus í ag tagairt do chluiche Chiarraí is Bhleá Cliath ar an raidió.

Ó rud go rud a’caint ansan…

“Ó, caithfidh mé an meait athá ansan a ní”.

“Dheineas dearúd ar chúpala rud sa tsiopa. Leathdhosaen uibhe, an ham, ó béarfaidh fear éigin leis iad. Sé Micí a thug na fags chugam inné”.

Sea, dhún Johanna.

nain

“Ó, cá bhfaigheam na fags anois. Beidh fear éigin a’meacht go Baile an Fheirtéaraigh a thabharfaidh leis iad”, a dúirt sí.

Sea, ní théann aon fhear go Baile an Fheirtéaraigh an hAON lá!

Chuaigh sí siar nuair a bhí An Saol Ó Dheas á chraoladh agus clab go cluasa uirthi ag ithe bunanna.

nainnaint

“Ó, ní dh’aithníos ‘níon Bhosco in ao’chor, an bhean athá sa Daingean. Aoife athá uirthi sin. Conas a dh’aithneófá mé, a dúirt sí, is dath i m’ghruaigh? Conas leis a bhfeadairís? Dh’aithníos an bhean eile alright, Áilín, tásí sin suas chuin Bleá Cliath. Ó go sábhála Dia sinn, thóg seán Mac a’tSíthigh mo phictiúir, n’fheadar an mbeidh mé ar an dtelivision aige? Dúirt sé liom go léann sé na blahannna. Ó caith uaim na blahanna arsa mise leis! (Na bloganna) Dá gcífeá na cístí is na cístí a bhí istigh sa steór room aige Juhanna, ná fuil na stations aici sin aríst amáireach, go Saora Dia Sinn”!

Conas go rabhaise sa stór room? arsa mise…

“Mar dh’imíos fhéin is Juhanna amach is bhí feaig againn”! a dúirt sí.

thumbnail_DSC_6389

Sé Bosco a thóg an pictiúir san di, nach deas é.

Bhí an dá bhosca SuperKing Blue deireanach ceannaithe aici ambaist, is dhá bhosca Panadol, don bpian ina glúin sula ndúnfadh an siopa.

 

An oíche a dh’imigh na soilse

Chuas suas dtí Nain nuair a dh’imigh na soilse agus torch agus coinnle agam di. Bhí sí istigh is bús fags aici agus í a’meacht as a meabhair.

“Ó go Saora Dia Sinn, an dtiocfaidh sé back?”

“Ní dóigh liom é”, arsa mise, “tá sé imithe ó Thrá Lí amach”.

“Ó go Saora Dia sin cad a dhéanfaidh mé. Tá’n cócó óltha agam any-vway”.

 

Bhailíos liom arís.

20190124_114958[1]
“Ó ná bí tógaint phictiúirí dom, a Sláine”

Ghlaoigh sí tar éis tamaill.

“Ó ní rabhais ach ‘mithe nuair a tháinig a’rap sa doras. Cé gheobhadh chugam ach David Russell agus torch aige go gcífeá Cnoc Bréanainn leis a bhfeadairís. Ó agus coinnle go raibh batteries a’meacht leo. Ó ná diail é ar mo leabhar”.

Tháinig an solas thar nais timpeall a 10. Dúirt sí liom an lá arna mháireach, “Ó chaitheas mé féin isteach sa leabaigh timpeall ar a leathuair tar éis a 9 aréir is mo chuid éadaigh orm agus bhí’n leaba có fuar gan a’leictric blankid. Dh’éiríos aníos arís timpeall a dódhéag is dh’itheas slaghas ‘ráin is oraindg beag is seanna yogurt a bhí ansan thiar. Ní raibh vWinning Streak ná aon rud beo agam aige’n leictric”!

Ní raibh a bolg ag cur uirthi pé scéal é!

 

 

Bhíomair a’caint ar luchaigh ansan, go ngeobhadh luch chugat leis an aimsir fhuar.

“Ó, fadó riamh a dúirt Micí Chláis liomsa gur in airde a chlimbeálann siad. Thiocfaidíst san anuas ón siminé chugat”!

 

 

Ní maith léithi Mrs. Brown’s Boys.

“Mbíonn sibh a’féachaint ar Mhisses Brown’s Boys? An carry on a bhíonn acu”, arsa í.

“Thá’s agat gur fear é sin?” arsa mise léi.

“Ó, tá’s ná shin é Brendan Carrill”.

Dé Luain seo caite bhí mo fón dead feadh’na lae. Ghlaos timpeall a leathuair tar éis a 8 an oíche san í.

“Ó go Saora Dia sinn, cá rabhais feadh’na lae, bhíos có vworried mar gheall ort”, arsa í.

“Bhíos ag obair istigh aige cruinniú sa chomhairle contae” arsa mise, “nílim ach tagtha abhaile.

“Ó, is ní raibh puinn le rá agat ar a’raidió”, a dúirt sí!

 

Tá Johanna ag dúnadh anois sara fada agus ars’í liom inniu, “Ó, tá Caitlín a bailiú rudaí isteach. Tobac is rudaí. Ní maith le Nain brioscaí, b’fhearr léithi císte deas”

“Tabharfadsa dhá bhosca fags inniu chugat so”, a dúrtsa léi.

“Sin é a dhéanfair”, arsa í, breá sásta, “Ó, agus credit dtí’m fón mar níl puinn credit agam”.

Chuireas isteach an credit… “Your new balance is €29..”

Sea “níl puinn credit agam”!

Drochscéalta ar fad..

“Ó a Mhuire mháthair, an múinteoir bocht a maraíodh suas chun Donegal. Ó go saora Dia sin. Agus fear éigin eile a mharaibh a mháthair le tua. A mháthair a mharú le tua? Cuimhnigh air. S’dócha ná raibh sé i gceart. Ní cheart d’éinne an television a chasadh mar níl air ach maraithe. Ní chasadh Neilí Tom an television in ao’chor ar deireadh. Deireadh sí go mbíodh an iomarca maraithe air”.

Sin é an comhrá a bhí agam le Nain agus sinn ag ól braon tae inniu.

Goilleann bás ana mhór ar Nain.

“Ó, tá m’am-se istigh ar an saol seo”, a dúirt sí inniu.

“Nain”, a dúrtsa, “stop á rá san”.

“Ó, ná cuma liomsa i gcuntais Dé”, a dúirt sí.

“Ah, bhuel, ní cuma liomsa Nain”, arsa mise.

“Ó mhuise Sláine, tá lagú an diabhail ionat”, ars’ í.

“Níl d’am istigh, mar tá’n tú fós anseo”, a dúrtsa, “agus caithfidh go bhfuil a thuilleadh le déanamh agat ar an saol seo”.

“Ó, an áit in airde a ghlanadh is bheinn done”, ars í.

“Ó, caithfear beálming a dhéanamh ormsa leis, a dúirt sí, agus mo chuid luaithreach a scaipeadh thíos ar fhaill Arda Mór”. N’fheadar an gceapann sí gur mar a chéile embalming agus creimeadh?

 

Ansan, bíonn sí ag caitheamh bídh chugam ar dalladh.

“Ó, bhfuil crann cauliflower uait? Orangí beaga? Package bhrioscaí? Buidéal oringe juice? Blúire ham? Uibhe freiseáilthe le hEibhlín Cheairtí?”

“Ó, fhéach mo bhib” a deir sí ansan, “is í chomh salach. Cuma liom. Tá fuíollach bibeanna agam in airde ar an lochtadh dá bhféadfainn dul in airde chucu”.

“Sure rachadsa in airde duit”, a deirimse.

“Ó, nó, is cuma liom cioca. Táimse ar nós Máirín a’Bhóthair Bhuídh. Seanna cheairdeagan a bhíonn i gcónaí orm. Is fearr liom seanna cheairdeagan ná ceann nua glan”. Cad ab áil léi a bheith á gcoimeád?

20171224_163958[1]

“Fanfaidh tú thíos i m’theannta-se anocht Nain, féadfaidh tú fag a bheith agat sa tseomra”, a dúrtsa léi.

“Ó, nó wvay, fanfaidh mé anseo is beidh mé a féachaint ar vWinning Streak”.

Ní maith le Nain an Nollaig in ao’chor. Pé ciall é. Roimis na Nollag ars’í “dá mbeadh na curtains nite agam, rachainn in óige”. Bhí an aimsir ana mhaith an Nollaig seo buíochas le Dia agus ní raibh aon eagla uirthi. Faic ach a bheith aige baile agus fag ina béal agus í cois na tine.

Ghlaos an oíche eile í timpeall ar a 11.30 mar ná rabhas tar éis a bheith ag caint léi feadh’na lae. “Haigh Nain, ní rabhas a’caint leat feadh’na lae”, arsa mise. (Ní ghlaonn sí sinn ar éinne puinn, ar eagla go mbeadh sé ag caitheamh a “credit”, agus €30.00 credit sa fón aici i gcónaí!)

“Ó, halló. Conas tá’n tú?”

“Cheapas ná freagrófá in ao’chor”, a dúrtsa.

“Ó, táim éirithe aníos sa leabaigh anois is bosca chocilites oscailte agam is mih á n-ithe”! Go saora Dia sin!

Oíche Chinn Bhliana, bhí dinnéar againn agus thosnaigh Barry á ceistiú mar gheall ar na chocilates is maith léi.

“Ó, I eat a yorkie ever-uy night Barry, and sometimes then I vwake up again and I have a fag and another yorkie, or a chocilate”

“And what time is that Maureen”, arsa Barry.

“Ó, around 3 a’clack”…

“In the morning?” arsa Barry agus anbhá air.

“Yes, in the morning”, arsa Nain agus í ag gáirí.

“Ya”, arsa mise, “and she has buns with her tea every day and sugar through the tea and biscuits with her cocoa every night and white bread and butter and brack and cakes EVERY SINGLE DAY and a bottle of 7Up every night too”, agus bhéic Nain anall orm, “Nó, the 7Up FREE”!!!!

“Do ya not drink the water?”, arsa Barry.

“Nó, I don’t care for water”, ars’í.

Bhíos féin is Mom lúpaithe agus ana iontas ar Mhark agus Barry!!!

20170726_183952[1].jpg

“Nílim a’meacht an Day Centre in ao’chor Dé hAoine”, a deir sí na haon tseachtain ach ruthan san, téann sí ann! Agus tagann sí abhaile, a chroí, agus bíonn an fridge lán. “Ó, ní cheannaíos aon ní beo sa Daingean ach cúpla chicking kivi”.

Téann mo phóist suas dtí Nain agus glaonn sí “Ó, tháinigh parcil chugat agus leitir ó Vote a Fón”.

“Ó, beidh abósion a’teacht amach sara fada d’éinne go bhfuil aon ghnó acu do. Níl aon ghnó againn do” arsa í mar gheall ar an abortion.

 

Na polaiteoirí

“Sea chuaigh Michael D isteach”, a dúirt Nain Lá an Chomhairimh.

“Ná bhí san istigh óna 9 ar maidin”!

 

Tá sí breoite ar fad do Bhrexit.

“Táim breoite amach ‘s amach do Bhrexit. Theresa May is Eibhlín Foster. Tá duine éigint acu chomh hainnis liom féin a’féachaint”, arsa í!

 

Bíonn sí i gcónaí ag lorg bhróga … ní rúnaíonn puinn í toisc a cois a bheith chomh ataithe. Size 5 is ea í. Size 7 mise. Thugas ladhar bróga chuici an lá eile a bhíos a’caitheamh uaim. Chuaigh sí tríothu.

“Ambaist go bhfuilid san deas leis”, arsa í, fé phéire boots. Bhí zip iontu.

“Tharraingeodh an tlú aníos an zuip iontu dom”!

1512304_10203282717125527_861493796520938663_n

“Nílim a’déanamh aon turkey an Nollaig seo, ná aon ham. Tá ‘n’ iomarca brác ann. Ordráil ó bhean Lios Póil é” (Michelle Sullivan)!

“Dein muga cócó dom. Pé gó atá agam, ní dh’ólaim ach leath a’mhuga”.

“Seo, thugas package sweets ón nDaingean dtí Mark”!

Bhí paca món sa hall ansan an lá eile.

“Cad as a tháinig an mhóin san ain”, arsa mise.

“Ó”, arsa í, “thairringíos aníos ón shed ar maidin é!” Ní ligeann sí d’éinne AON NÍ a dhéanamh di! Tá an diabhal uirthi.

An chéad scéal eile ansan aici:

“Bhí fear ar an bhFeothanaighfadó is dh’óladh sé sixty fags is ló. Agus dúirt fear éigin leis ‘maróidh na fags tú’. ‘Era-y i gcuntais Dé’ a dúirt sé, ‘nách ‘in iad atá i m’choimeád i m’bheathaigh’!

Bhíos ag eachtraí di ansan go gcailleadh bean a bhí 99 san Ísealtír, Oma a thugaimis uirthi.

“Ó, má mhairim chomh fada le máthair Vindela (Wendela, bean Bheehive sa Daingean, bead a’ déanamh go maith”, ars ‘í.

“Cathain a bheidh Áine Hutch a’pósadh?” Tá’s ag Nain go maith gur Sláine atá uirthi sin leis!

Tugann sí Colm Ó Cíobháin ar Chonall bocht.

 

“Ó, chaill an Ghaeltacht i gcoinne an Daingin aríst. Ó Shit”, a dúirt sí Dé Domhnaigh seo caite”.

 

Bíonn sí síoraí seasta ag gearán ar a glúin.

“Bhfuileann tú chun do ghlúin a dhéanamh”, a fhiafraíos di.

“Ó, nó wvay, mar d’fhanfainn san operation”, ars’í.

 

 

 

Bhí sí ag insint scéil ana sheoigh ar fad dom féin is Mark an oíche eile:

“Ó, bhí fear ann fadó is bhí hump ar a dhrom is chuaigh sé isteach i siopa i dTrá Lí chun caipín a cheannach. D’fhiafraigh sé do bhean a’ tsiopa cé méid a bhí ar a’gcaipín. Thug sí do an praghas agus arsa é ‘oh, that’s wery dear’.

‘The price has gone up since the war a dúirt bean a’ tsiopa leis. Thriail sé air caipín eile. Chuir sé an cheist chéanna ar an mbean. ‘That’s wery dear too’, arsa an fear. Ach bhí hump ar a dhrom agus arsa an bhean leis ‘what’s that on your back?’ ‘That’s my arse’, arsa an fear ‘it’s gone up since the war’!!!!!!!!!!!!!!!!!

 

 

Tent Bhaile na bPoc

Bhí ticéadaí á dtabhairt amach ní fadó ó shin ar Thogha agus Rogha don dtint a bhí i  mBaile na bPoc. Arsa Nain “Sea, chuireas isteach an freagra inniu. Cad a bheidh thoir? S’dócha go mbeidh bia is na haon ní ann. B’fhéidir go dtabharfadh James Begeley cathaoir chugam go bhféadfainn suí air thoir”!

 

Thaispeáineas pictiúir di an lá eile a chuir bean álainn chugam, Eibhlín Uí Iarlaithe.

IMG-a5a165f8bfd0fefbd48353874ba23343-V[1]

Gan dabht sin é Gag ar chlé (Seán Ó Cathalláin AKA Johnny Nóiní). Arsa mise le Nain, “Cé hé an fear eile?”

“Ó sin é John Choráilí, ní fadó riamh a bhí bypass aige. Tá sé ninety. Tá sé fós thiar i mBaile an Fheirtéaraigh.”

“Abair scéalta liom mar gheall ar fadó Nain”, a deirimse ansan. “Cuirfead ar an mblog iad”.

“Ó Mhuire Mháthair ná fuil Nain a’caint a saol ar fad is gan í a’fáilt faic!”

“Cad’na thaobh go mbíonn tu a’scríobh na mblockanna? Táim belláltha ar fuaid na háite agat!”

Bhíos ag rá léi cé bhíonn ag léamh “na mblockanna”… mar bíonn sí ag fiafraí.

“Louise Fenton”, arsa mise.

“Louise Fenton san thiar? Ó is maith léithi sin na seanna chainteanna”!

“Seán Ó Baoill a bhíonn ar Ros na Rún”.

“Go saora Dia sinn, fear na nDrugs?”

20180927_124648[1]

“Conas ná fhreagraís do fón inniu Nain?”

“Ó, is dóigh liomsa nuair a bhíonn sé thall sa chúinne a’cheairgeáil, ná tagann aon ghlór as, mar ná chorraíos amach feadh’na lae”.

Chuamar ag ithe lá an Daingean.

“Ó go saora Dia sinn, nach ait na rudaí go bhfuil a’siúicre is a’bainne istigh iontu. Ná déarfá go mbeadh jug acu? Rudaí gan dealramh”

Mo ghraidhn í Nain is saol Chosmopolitan an Daingin. Dhoirt sí ualach mór groí salainn isteach ina muga tae, a’ceapadh gur siúcre bán a bhí ann, mar ná raibh ach siúcre donn ar an mbord. Bhí sí imithe as a meabhair. “Ó, táim up in a heap anois ag rudaí, a bhfeadairís”!

Bhíomair ag an nDochtúir. Toisc an ghlúin. “Ó, tóg mo bhlood pressure a dhochtúir, is beidh mé alright”, a dúirt sí. “Cuirfidh tú fé ex tray me?”

Ansan, dúirt an dochtúir le Nain go raibh feabhas dulta ar an ndiabetes.

“An itheann tú puinn rudaí mílse”, ars’é léi.

D’fhéach sí sall ormsa le rógaireacht sa dá shúil agus dúirt “Ó, bíonn beár chocilit agam anois is arís, a dhochtúir. Ní mór é”.

YORKIE na haon oíche, bunanna, ‘rán, hot cup, fags! NA HAON LÁ BEO, is tá sí fós a’meacht!!!

“Bhí bean éigin istigh ag áit na ndochtúirí is dh’aithin sí mé os na blocks. Go saora Dia sinn. An tusa Nain a dúirt sí liom. WELL. An tú bean a’fíoruisce arsa mé fhéin. Bhí sí sin thiar i mBally aimsir an práta práta”, arsa Nain!

20180927_123535[1]

Téann sí a’caint ar rud éigin eile ansan. “Ó, caithfidh mé Léin a ringáil chun mo ghruaigh a bhearradh”.

“Sea an bhean a chuir salann ar a cuid tae”.

“Chaitheas na seanna chookies a bhí ansan amach dtí’s na cait”.

Bhí Barry a’triail cabhrú le Nain ansan, éirí don suíochán mar bhí sí titithe siar ar fad ann. “An dteastaíonn uait go gcabhródh Barry leat Nain”?, arsa mise. “Ó, nó vway, mar dh’óbair go leag sé cheana mé”!

20181013_185550[1]
Cúis gháire ó Dhia chugainn!
Tá ana dhroch chasachtach ar Nain le cúpla seachtain. Ars’í “Ó, ní chreidfeá mé, ná raibh aon chasachtach orm ó bhíos ag iompar Mhary. Chuas fhéin is Neil Guithín is cúpla bean eile, n’fheadar cérbh iad fhéin, soir ar an bhFeothanaigh aon oíche amháin chun pictiúir éigin a fheiscint don gCailín Bán. Bhuel, ar an slí abhaile, tháinig an chasachtach. Ní tháinig sí riamh ó shin dtí’n lá eile”.

Bhí sí ag caint le hElaine Tom B ansan, “Ó, ná diail a dhein Máire ar an ngruaigh. Ní chuimhníos é’tharrac chugat. Bhí cailín éigin eile leis suas chun Conamara a déanamh a’ghruaigh céanna mar bhí sé ar an raidió.”

Ag gabháil thar Thig an Phóist ansan, an oíche eile timpeall a 9 a chlog, tosnaíonn sí.

“Ó, tá Johanna ‘mithe a chodladh is dócha!”

Suas bóthar a’Choimín linn. “Ó, ní bhuail éinne aon slap riamh ar thig Jim Bill is é chomh fada amach ar an mbóthar. Mo ghraidhn í Emma”.

 

 

 

 

Seana scéalta Nain & Post Office Bhaile na nGall…

“Ó, cá gceannaís na bróga deasa a bhí ort inniu?”, arsa Nain ar an bhfón.

“Ar an internet”, arsa mise.

“Ó, ní bhíonn faic mar sin agamsa. Ní bhíonn aon ní agamsa ach an pinsean is bíonn sé bailithe leis. So níl aon scéal eile agam. Byyyee”.

Bhí Nain “up in a heap ar fad ar fad” ag AN POST.

Léan léir orthu!

Téann sí An Daingean na haon choicíos dtí’n Day Centre agus ba fhusa di an pinsean a fháil sa Daingean ná i gCeann Trá.

Tháinig litir chuici go mbeadh Post Office Bhaile na nGall ag dúnadh agus scríobhas thar nais chucu á rá go dteastaigh uaithi an pinsean a fháil sa Daingean. Má tá, tháinig litir thar nais uathu súd ag rá go gcaithfeadh sí dul go Ceann Trá. Bhí sí “up in a heap” arís.

Ghlaos iad. Dúradar i mBleá Cliath gur botún a bhí ann agus go bhféadfadh sí é a fháilt sa Daingean. “Buíochas le Dia, féadfaidh mé trottáil liom síos ón Day Centre dtí’n bPóist Office!”, arsa í.

(Dála Sheáin Uí Chatháin Chill Mhic a’ Domhnaigh, a bhí ar PHIP NA MÁIRTE ar An Saol Ó Dheas le déanaí, dúirt sé go gcuireann sé an phip air a bheith ag triailt teacht ar dhuine éigin ar an bhfón nuair a ghlaonn sé ar chomhluchtaí stáit. Bhíos féin amhlaidh an lá úd. Theastaigh uaim mo ghnó a dhéanamh trí Ghaolainn, ach ár dteanga dhúchais, ní raibh ag an mbean a labhair.)

 

20180831_160752[1].jpg

Chuamar síos dtí Phil Johnson oíche Dé hAoine sula ndún an Post Office agus bhí ana chraic againn. Nain is í ag ithe saindwigí agus bunanna ar dalladh, nós ná beadh aon ní le n-ithe aici go deo arís!

Cheap Nain ná gheobhadh sí bosca fags go deo arís in aon áit leis.

“Ó caith chugam bosca fags, a Phil. Bhfuil na fags fós agat? Cad a dhéanfam?”

Pé scéal é, tháinig an Dé hAoine ina dhiaidh san agus d’fhiafraíos di conas a bhí aici sa Daingean. “Ó, bhí ana mhaith agam fé mar a bheadh thiar i mBaile na nGall. Ní raibh aon traffic ná aon rud beo istigh sa phóist office is trí chúntúirt ann. Aon bhean amháin a bhí romham. Kavanagh ab ea an cailín go labhras léi. Bhí sí ana dheas ar fad. “Ó, lot a new faces today”, a dúirt sí.” Toisc an chleas thiar a bheith ag teacht isteach!

“Tá aithne agam uirthi sin, chuaigh sí ar scoil i m’theannta”, a dúrtsa.

“Ó, tá aithne agat ar na haon duine, na haon diabhal duine atá a’meacht”, arsa Nain!

 

Chuas suas chuici tráthnóna Dé Sathrain agus bhí ana chomhrá agam léi.

Bhí sí a’caint ar chúrsaí fadó.

“Bhí bean thoir ar an bhFeothanaigh is chuaigh sí an tSáipéal is dhá bhróig chlé uirthi”!

“Chuaigh Han Daly an tSáipéal is dhá bhróig dhifriúla uirthi”, agus dhein sí gáirí!

“Bhfuil binanah uait”, a dúirt sí ansan”

 

 

Sí seo í ag síniú don bpinsean deireanach i mBaile na nGall. Deireadh ré.

20180831_154700[1].jpg

 

“Abair le Mark go ndéanfaidh mé an maratan ‘na theannta ach fanacht liom”, a bhéic sí orm lá eile agus mé ag siúl amach an doras!

Is minic a labhrann sí ar dhaoine fadó go raibh an “cheard” acu. Máthair Eléin Johnson, is Bríd, a haintín, “Bhí an cheard acu san go léir”, a deir sí. Bhí sí a’caint ansan ar bhean éigint eile fadó, is dúirt sí go raibh sí “Chomh mallaithe leis na meacha”!

Thaispeáineas pictiúir ansan di do bhaby a bhí ag duine éigin. “Ó, ná deas a; bhaby é. An cailín a’bhaby”?

Bhí sí addláltha ansan go raibh Pádraig Sé a’déanamh Reacaireacht ar RnaG aon tSathran amháin. “Ó, sé Pádraig Sé athá á dhéanamh tráthnóna. Cad a bhíonn “Colm” Ó Cíobháin (Conall) a’déanamh siar?” Ní cheapas go n-éistíodh Nain le Spórt, ach am briathar go ndeineann, “dá mbeadh Ciarraí is an Ghaeltacht ag imirt”.

“Cé ghaibh chugam fhéachaint an raibh aon ní uaim ón siopa, ná Keith. Ó tá daoine ar an mbaile seo atá ana mhaith ar fad ar mo leabhar. Dúrt leis ná raibh, thanks very much is bhailibh sé leis uaim”.

Chuaigh sí fhéin siar an tsiopa inné agus chuaigh sí isteach sa tsiopa agus Áine Ní Chíobháin a  bhí roimpi, Bíonn Áine i gcónaí ag fiafraí domsa an bhfuil Nain ann in ao’chor mar na haon lá beo, tagann duine éigin a’triail ar na fags di is n’fhaca Áine riamh í! Chonaic sí inné Nain. Arsa Nain, “Ó, ars’í liomsa, you’re famous”, is dhein scairteadh gáire! “Tháim, mhuis, famous”!!